NAVO-norm van 5% onhaalbaar zonder taboes te slopen

De nieuwe NAVO-norm van 5 procent van het BBP voor defensie legt pijnlijk bloot hoe slecht de Belgische staatsstructuur functioneert. Dat blijkt opnieuw uit een recente studie van de Nederlandse Defensie Academie, die waarschuwt dat België voor een bijnaonmogelijke budgettaire opdracht staat. "De regering-De Wever heeft die 5%-norm van Trump moeten slikken, maar binnen de Belgische begrotingscontext is dit gewoon een utopie", aldus Kamerlid Annick Ponthier (Vlaams Belang). "Deze studie toont aan dat binnen deze context enkel belastingen, besparingen of schulden dit kunnen financieren. Wij passen hiervoor en willen besparen op de heilige huisjes: migratie, ontwikkelingshulp en de Belgische politieke structuren, niet op de Vlaming!"

Het Vlaams Belang steunt al jarenlang een sterke en weerbare defensie, maar plaatst ernstige vragen bij de budgettaire haalbaarheid van de 5%-norm en de wijze van financiering en wijst erop dat de huidige Belgische staatsstructuur niet in staat blijkt om zelfs die 2 procent duurzaam te realiseren zonder kunstgrepen. "België slaagt er vandaag nog niet eens in om op een structurele manier de NAVO-norm van 2 procent te halen zonder allerlei begrotingstechnische noodoplossingen. Dat zegt alles over de financiële toestand van dit land. Wie vandaag al spreekt over 5 procent zonder de fundamentele problemen aan te pakken, verkoopt luchtkastelen", aldus Ponthier.

"De Vlaming mag niet opnieuw de rekening gepresenteerd krijgen"

Volgens het Vlaams Belang mag een noodzakelijke versterking van Defensie niet betaald worden door nieuwe belastingen, besparingen op de koopkracht van de Vlamingen of een verdere opstapeling van overheidsschulden. "De Vlaming mag niet opnieuw de rekening gepresenteerd krijgen. Geen nieuwe belastingen, geen afbraak van de koopkracht en geen nieuwe schuldenberg. Wie extra middelen voor Defensie zoekt, moet eindelijk durven besparen op de echte heilige huisjes van dit land", vervolgt het Kamerlid.

De partij wijst daarbij op de jaarlijkse miljardenuitgaven voor massamigratie, ontwikkelingshulp, de inefficiënte Belgische staatsstructuur en de financiële transfers naar Wallonië en Brussel. "Vooraleer men de gewone belastingbetaler nog dieper in de buidel laat tasten, moet men eerst deze uitgaven aanpakken. Zolang die heilige huisjes onaangeroerd blijven, zal België zijn defensieverbintenissen nooit op een duurzame manier kunnen nakomen", besluit Ponthier.