Herdenking slachtoffers voormalig Nederlands-Indië

Ieder jaar op 14 augustus organiseert de Stichting Herdenking 15 augustus 1945 een korte besloten herdenking bij de Indische Plaquette in de hal van de Tweede Kamer. Deze herdenking startte met een toespraak van Paul Doop, voorzitter van de Stichting Herdenking 15 augustus 1945. Ook Tweede Kamervoorzitter Thom van Campen sprak een herdenkingswoord. Hierna sprak Edje Zorgdrager. Zij zat als kind in een Japans interneringskamp. Eerste Kamervoorzitter Mei Li Vos en Tweede Kamervoorzitter Thom van Campen legden een krans namens de Staten-Generaal. Na het leggen van de kransen werd de herdenking afgesloten met een minuut stilte en een defilé.

De Indische Plaquette in het gebouw van de Tweede Kamer is onthuld in 1985 en herinnert aan alle slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog in voormalig Nederlands-Indië. De plaquette staat nu in de hal van de tijdelijke huisvesting van de Tweede Kamer aan de Bezuidenhoutseweg. Wanneer de renovatie van het Binnenhof is afgerond, keert de plaquette terug naar de vertrouwde plek.

Op zaterdag 15 augustus vond bij het Indisch Monument in Den Haag de Nationale Herdenking plaats. De Voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer legden een krans en stonden stil bij het officiële einde van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden. Daarbij herdachten zij alle slachtoffers van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. Eerste Kamervoorzitter Mei Li Vos droeg het gedicht 'Er leven haast geen mensen meer' voor.

Voorafgaand aan de Nationale Herdenking nam Vos deel aan het Indisch Vragenvuur, een interactieve talkshow georganiseerd door Jong1508 (de jongerenwerkgroep van de Nationale Herdenking 15 augustus 1945). Presentator Maddy Batelaan en het publiek gingen met de Kamervoorzitter in gesprek over haar Chinees-Indische familiegeschiedenis en de betekenis van herdenken.

Op zondag 16 augustus sprak Eerste Kamervoorzitter Mei Li Vos tijdens de Dekoloniale Indonesië Nederland Herdenking in Amsterdam. Tijdens deze brede en inclusieve herdenking stond leren, helen en verbinden centraal. De Kamervoorzitter sprak over haar familiegeschiedenis en de ervaringen van haar opa en oma in voormalig Nederlands-Indië: 'Laten we leren van mensen die systemen ter discussie stellen. Tegen de klippen op, met gevaar voor eigen leven. Maar laten we ook leren van de lieve mensen die het systeem niet ter discussie stellen, maar doen wat universeel goed is: hongerigen voeden, daklozen opvangen, troosten bij verdriet. Dat kan je in elk systeem, ook foute systemen, doen.'